خریدار عکس پیراهن را دوست دارد، اما نمیداند اندازهاش درست درمیآید یا نه؛ همانجا صفحه را میبندد. طراحی صفحه محصول یعنی اطلاعات و انتخابها را طوری بچینید که مشتری بدون حدس زدن تصمیم بگیرد. صفحه خوب روشن جواب میدهد که کالا به کارش میآید یا نه، آخرش چقدر تمام میشود، کی میرسد و پس دادنش چه شرطی دارد.
- اطلاعاتی که تصمیم خرید را متوقف میکنند، نزدیک انتخاب گزینه و دکمه خرید قرار دهید.
- قیمت، عکس و موجودی باید با همان رنگ یا اندازه انتخابشده هماهنگ باشند.
- صفحه پوشاک و کالای فنی به ترتیب اطلاعات یکسان نیاز ندارند.
- کیفیت صفحه را با انتخاب درست کاربر بسنجید، نه فقط تعداد کلیک روی خرید.
طراحی صفحه محصول باید به کدام سؤالهای خریدار پاسخ دهد؟
پاسخ کوتاه: چهار دسته سؤال، یعنی مناسب بودن کالا، هزینه نهایی، امکان دریافت و ریسک خرید. در طراحی صفحه محصول، هر کدام از اینها که بیجواب بماند، خرید را عقب میاندازد یا کلاً متوقف میکند.
فرض کنید پیراهنی نخی را در یک فروشگاه اینترنتی میبینید. عکسها حرفهایاند و نور و ژست مدل بینقص است. اما جدول اندازهای در کار نیست. معلوم نیست L این برند با L برندهای دیگر یکی است یا نه، و درباره تعویض هم یک خط ننوشتهاند. مشکل این صفحه کمبود تزئینات نیست؛ مشکلش ابهام در تصمیم است.
به همین دلیل، من طراحی صفحه محصول را اینطور تعریف میکنم: سامان دادن اطلاعات و کنترلهای انتخاب در خدمت یک تصمیم خرید. کنترل انتخاب یعنی هر ابزاری که خریدار با آن گزینهای را برمیدارد، مثل دکمههای رنگ و اندازه. این کار با فهرست امکانات کل فروشگاه فرق دارد. جستوجو، فیلتر، سبد خرید و روشهای پرداخت به کل سایت مربوطاند. اولویتبندی آنها را در چکلیست انتخاب و اولویت امکانات سایت فروشگاهی پیدا میکنید.
دسته سؤال | نمونه سؤال خریدار | محل پاسخ در صفحه |
|---|---|---|
مناسب بودن کالا | اندازهام میشود؟ با گوشیام کار میکند؟ | عنوان، عکسها، خلاصه مشخصات، راهنمای اندازه |
هزینه نهایی | با ارسال روی هم چقدر میشود؟ | کنار قیمت و نزدیک دکمه خرید |
امکان دریافت | موجود است؟ کی به دستم میرسد؟ | زیر انتخاب رنگ و اندازه |
ریسک خرید | اگر اندازه نشد یا خراب بود چه؟ | خلاصه شرایط بازگشت کنار دکمه خرید |
قاعده اولویت ساده است: اطلاعاتی که بدون آنها انتخاب ممکن نیست، بالاتر از توضیحهای تکمیلی مینشینند. با این حال، یک ترتیب ثابت برای همه کالاها وجود ندارد. در پیراهن، سؤال اندازه زود پیش میآید؛ در شارژر، سؤال سازگاری با دستگاه.
یک صفحه محصول فروشگاهی باید چه اطلاعاتی داشته باشد؟
حداقلهای طراحی صفحه محصول در یک فروشگاه اینهاست: عنوان دقیق، عکسهای روشن، مشخصاتی که روی انتخاب اثر دارند و قیمت با واحد پول. گزینههای رنگ یا اندازه، موجودی هر گزینه، زمان و هزینه ارسال، شرایط مرجوعی و یک دکمه خرید مشخص هم جزو همین فهرستاند. نظرهای معتبر و پاسخ پرسشهای رایج را هم اضافه کنید، چون ابهامهای باقیمانده مشتری را برطرف میکنند.
اما همه این ویژگیهای صفحه محصول یک وزن ندارند. اطلاعات لازم برای خرید آنهاییاند که نبودنشان خرید را ناممکن یا پرریسک میکند. نظر مشتری اطلاعات تکمیلی است؛ ارزشمند است، ولی نبودش نباید انتشار یک محصول تازه را عقب بیندازد.
برای جمع کردن اطلاعات ضروری صفحه محصول، پیشنهاد من یک جدول چهارستونی است. هر ردیف یک سؤال خریدار است و کنارش سه چیز میآید: پاسخ، کسی که پاسخ را تأمین میکند و جایی از صفحه که پاسخ آنجا مینشیند.
سؤال خریدار | پاسخ | مسئول تأمین | محل نمایش |
|---|---|---|---|
جنس پارچه چیست؟ | پنبه با کمی الیاف کشسان | واحد خرید یا تأمینکننده | خلاصه مشخصات |
با لپتاپ من کار میکند؟ | استانداردهای شارژ و دستگاههای سازگار | کارشناس فنی | کنار انتخاب مدل |
کی میرسد؟ | برآورد بر اساس شهر و روش ارسال | انبار و ارسال | زیر انتخاب گزینهها |
اگر اندازه نشد؟ | شرط تعویض طبق سیاست فروشگاه | پشتیبانی | کنار دکمه خرید |
فایده پنهان این جدول، در واقع، این است که نشان میدهد کدام پاسخ صاحب ندارد. مثلاً اگر جلوی «با لپتاپ من کار میکند؟» نام هیچکس را ننوشتهاید، آن سؤال آخر سر به پشتیبانی میرسد، آن هم بعد از خرید. خیلی از ایرادهای طراحی صفحه محصول از همینجا شروع میشوند، نه از گرافیک. اگر هنوز درباره ساختار کل فروشگاه تصمیم نگرفتهاید، راهنمای طراحی سایت فروشگاهی؛ انتخاب درست پیش از سفارش نقطه شروع بهتری است. اینجا فقط روی خود صفحه محصول میمانیم.
عنوان، تصویر و مشخصات چگونه کنار هم قرار بگیرند؟
در طراحی صفحه محصول، عنوان، تصویر و مشخصات باید یک حرف بزنند، یعنی درباره همان کالا و همان گزینهای که خریدار انتخاب کرده. عنوان میگوید کالا دقیقاً چیست؛ عکس و مشخصات همان را نشان میدهند و ثابتش میکنند.
عنوان خوب سه جزء دارد: نوع کالا، مدل و ویژگی تعیینکننده. مثلاً «پیراهن مردانه نخی آستینبلند، مدل آرمان، یقه دکمهدار» یا «شارژر دیواری ۶۵ وات با دو درگاه USB-C». عبارتهایی مثل «فوقالعاده» و «پرفروشترین» جای نام دقیق را نمیگیرند. تازه، پیدا کردن کالا در جستوجو را هم سختتر میکنند.
هر عکس هم باید به یک سؤال مشخص جواب بدهد:
پیراهن فرضی: نمای جلو و پشت، نمای نزدیک از بافت پارچه، و یک عکس تخت با اندازههای واقعی مثل عرض سینه و قد لباس.
شارژر فرضی: نمای نزدیک درگاهها، عکسی که ابعاد را کنار یک شیء آشنا نشان دهد، اقلام داخل جعبه، و فهرست دستگاهها یا استانداردهای سازگار.
از سوی دیگر، عکسها باید با گزینه انتخابشده هماهنگ بمانند. اگر خریدار رنگ سرمهای را برداشته و گالری هنوز آبی روشن نشان میدهد، ممکن است خیال کند همان آبی را سفارش داده است. عکس رنگ دیگر را ندارید؟ دستکم زیر تصویر بنویسید که رنگ نمایشدادهشده کدام است.
مشخصات را دو بخش کنید: خلاصهای از سه تا پنج ویژگی اثرگذار کنار قیمت و دکمه خرید، و جدول کامل پایینتر. در کالای فنی یک دام رایج هست؛ توان اسمی بهتنهایی سازگاری را ثابت نمیکند. برای مثال، شارژری که استاندارد شارژ سریع دستگاه شما را پشتیبانی نکند، ممکن است با وجود وات بالا آهسته شارژ کند.
همچنین متن جایگزین تصویر (alt text) را جدی بگیرید. این متن در چند کلمه میگوید عکس چه چیز مفیدی نشان میدهد. صفحهخوان، یعنی نرمافزاری که صفحه را بلند میخواند، همین متن را برای کاربر نابینا اعلام میکند. «نمای نزدیک دو درگاه USB-C» مفید است؛ تکرار نام محصول نه. جدول مشخصات را هم هرگز فقط به شکل عکس نگذارید، چون نه صفحهخوان آن را میخواند و نه موتور جستوجو.
قیمت و انتخاب رنگ یا اندازه چگونه نمایش داده شوند؟
خریدار باید قیمت را بدون حسابوکتاب بفهمد. هر انتخاب رنگ یا اندازه هم باید فوراً روی قیمت، عکس و موجودی اثر بگذارد. واحد پول را صریح بنویسید، چون تومان و ریال هنوز در ذهن خیلیها جابهجا میشوند. مبنای فروش هم روشن باشد: یک عدد، یک جفت یا بسته سهتایی؟
اگر قیمت بسته به گزینه فرق میکند، بازه قیمت را نشان دهید. ولی وقتی خریدار گزینه را انتخاب کرد، بازه باید جایش را به قیمت دقیق همان گزینه بدهد.
برای رنگ، فقط به دایره رنگی تکیه نکنید. کسی که در تشخیص رنگ مشکل دارد، فرق «زیتونی» و «خاکی» را از روی یک لکه کوچک نمیفهمد. گوشی زیر نور آفتاب هم همین مشکل را میسازد. پس نام رنگ را کنار نمونه بنویسید و حالت انتخابشده را با نشانهای غیر از رنگ، مثل حاشیه پررنگ یا تیک، مشخص کنید.
راهنمای اندازه جایش کنار انتخاب اندازه است، نه در صفحهای جدا یا پاورقی، چون خریدار درست همان لحظه لازمش دارد. در این راهنما سه چیز را از هم جدا کنید:
اندازه بدن: دور سینه، کمر یا باسن خود خریدار.
اندازه لباس: عرض سینه یا قد پیراهن که روی میز اندازه گرفتهاید.
شیوه اندازهگیری: متر را کجا بگذارد و چقدر سفت بگیرد.
با این حال، ظاهر مرتب بدون هماهنگی فایدهای ندارد. این بخش از طراحی صفحه محصول بیشتر به منطق برمیگردد تا گرافیک. با هر تغییر گزینه، قیمت، عکس، موجودی و زمان آمادهسازی باید با هم عوض شوند. تا اطلاعات تازه نرسیده، دکمه خرید را موقتاً غیرفعال کنید یا حالت بارگذاری نشان دهید. وگرنه خریدار با قیمت گزینه قبلی به سبد میرود و آنجا غافلگیر میشود.
کار صفحه محصول قانع کردن نیست؛ برداشتن تردیدهایی است که خرید را نگه میدارند.
پیامهای خطا هم جزئی از طراحی صفحه محصول هستند. اگر خریدار اندازه را انتخاب نکرده و دکمه را میزند، پیام را کنار همان کنترل اندازه نشان دهید، نه بالای صفحه. انتخاب پیشفرض را هم بازبینی کنید؛ اگر سیستم اندازهای را خودکار انتخاب کند، بعضیها بیدقت همان را میخرند. همچنین قیمت خطخوردهای که هرگز قیمت واقعی نبوده، اعتماد را خراب میکند.
فقط نمایش صفحه را بررسی نکنید؛ پس از تغییر رنگ یا اندازه، سبد خرید را هم باز کنید. عنوان گزینه و مبلغ ثبتشده باید با آخرین انتخاب یکسان باشند.
موجودی، زمان ارسال و شرایط مرجوعی کجا قرار بگیرند؟
در طراحی صفحه محصول، خلاصه موجودی، زمان آمادهسازی و شرط اصلی بازگشت جایشان کنار دکمه خرید است. جزئیات میتواند در بخشی باشد که با یک لمس باز میشود. اما خریدار در لحظه تصمیم نباید برای دیدن شرط بازگشت تا پایین صفحه برود. برای پیراهن فرضی، این خلاصه میتواند چنین باشد:
موجود در رنگ سرمهای، اندازه L
خروج از انبار: فردا؛ زمان رسیدن بسته به شهر شما
تعویض اندازه با برچسب سالم (جزئیات شرایط)
اما دقت کنید: زمان خروج از انبار با زمان تحویل یکی نیست. «ارسال فردا» یعنی بسته فردا از انبار بیرون میرود، نه اینکه فردا در شهر دیگری به دست مشتری برسد. برآورد تحویل را به شهر، روش ارسال و ساعت ثبت سفارش گره بزنید و این وابستگی را صریح بنویسید.
اگر هزینه ارسال بدون دانستن مقصد معلوم نیست، پنهانش نکنید. بنویسید که هزینه بعد از وارد کردن نشانی حساب میشود، یا یک انتخاب ساده شهر کنار قیمت بگذارید. هر دو راه قابل قبولاند؛ اما «ارسال: ۰ تومان» وقتی هزینه واقعی صفر نیست، هرگز نباید روی صفحه بیاید.
متن شرایط بازگشت باید به نوع کالا بخورد. در پوشاک، وضعیت برچسب و محدودیتهای تعویض اندازه مهماند؛ مثلاً اینکه تعویض فقط وقتی ممکن است که اندازه دیگر موجود باشد. در کالای فنی، سه موضوع را از هم جدا کنید: پشیمانی از خرید، خرابی در روزهای اول و خدمات ضمانت. متن هر کدام را از سیاست واقعی فروشگاه بیاورید، نه از یک قالب آماده.
از نظر فنی، اینجا طراحی صفحه محصول به سیستم انبار گره میخورد. موجودی را در لحظه افزودن به سبد دوباره بررسی کنید. در واقع عدد روی صفحه عکسی از چند لحظه قبل است و کالا را برای کسی کنار نمیگذارد. اگر کالا بین دیدن و خریدن تمام شد، پیامی روشن با گزینه جایگزین بدهید، نه خطایی مبهم در مرحله پرداخت.
نظر مشتری و پاسخ پرسشها چه ساختاری داشته باشند؟
هر نظر باید تاریخ داشته باشد و نشان دهد نویسنده کدام تنوع را خریده، یعنی کدام رنگ و اندازه. نظر «کوچک است» به چه کار خریدار بعدی میآید، وقتی معلوم نیست نویسندهاش کدام اندازه را برداشته؟ بخش پرسشوپاسخ را هم از نظرها جدا کنید. همچنین برچسب «خرید تأییدشده» را فقط وقتی بزنید که سفارش واقعی پشتش در سیستم باشد.
برای مثال، پرسش اندازه لباس با پرسش سازگاری شارژر جنس متفاوتی دارد. اولی را تجربه خریداران دیگر هم جواب میدهد، اما دومی دانش فنی میخواهد. پس پاسخ پشتیبانی را با برچسبی مثل «پاسخ فروشگاه» از نظر کاربران جدا کنید تا خریدار بداند به کدام جواب تکیه کند.
نظرهای انتقادی مرتبط را پنهان نکنید، چون صفحهای که فقط پنج ستاره دارد معمولاً بیشتر شک برمیانگیزد تا اعتماد. امکان گزارش محتوای نامناسب و یک سیاست حذف روشن، بخش نظرها را تمیز نگه میدارد. برای محصول تازه هم نظر ساختگی نسازید؛ این کار هم غیراخلاقی است و هم دیر یا زود لو میرود.
پرسشهای تکراری را دور نریزید؛ برای طراحی صفحه محصول، آنها دقیقترین نشانه نقاط ضعفاند. اگر چند نفر پرسیدهاند «کابل همراهش هست؟»، یعنی جواب جای درستی ندارد و باید به مشخصات اصلی برود. جواب مهم نباید زیر دهها نظر گم شود.
اما محصولی که هنوز نظری ندارد چه؟ حالت خالی صادقانه بهترین راه است: «هنوز نظری ثبت نشده؛ اگر سؤالی دارید، بپرسید.» این از ستارههای خالی یا پنهان کردن کل بخش بهتر است.
دکمه خرید و اطلاعات مهم در موبایل چگونه بررسی شوند؟
بهترین راه ساده است: پیش از هر کار بصری، برای یک کالای واقعی وایرفریم موبایل بکشید و مسیر خرید را روی آن دنبال کنید. وایرفریم (wireframe) یعنی طرح سادهای که فقط جای اطلاعات و کنترلها را نشان میدهد، بدون رنگ و فونت و عکس نهایی.
معمولاً اولین کاری که در این مرحله از طراحی صفحه محصول میکنم، کشیدن دو نمونه فرضی کنار هم است. یکی برای پیراهن، یکی برای شارژر. دیدن این دو کنار هم زود معلوم میکند که یک ترتیب ثابت به همه کالاها نمیخورد. جدول زیر ترتیب پیشنهادی را از بالا به پایین صفحه نشان میدهد. همچنین کنار هر ناحیه، سؤالی آمده که آن ناحیه باید جوابش را بدهد.
ناحیه (از بالا) | پیراهن فرضی | شارژر فرضی |
|---|---|---|
۱ | تصویر و جنس پارچه؛ «چه شکلی است و چه حسی دارد؟» | مدل و درگاهها؛ «دقیقاً کدام شارژر است؟» |
۲ | قیمت؛ «چقدر میشود؟» | سازگاری و توان؛ «با دستگاه من کار میکند؟» |
۳ | اندازه و راهنمای اندازه؛ «کدام اندازه به من میخورد؟» | قیمت؛ «چقدر میشود؟» |
۴ | شرایط تعویض؛ «اگر اندازه نشد چه؟» | اقلام همراه؛ «کابل را جدا بخرم؟» |
۵ | دکمه خرید؛ «انتخابم درست ثبت شد؟» | دکمه خرید؛ «انتخابم درست ثبت شد؟» |
تفاوت ترتیب دو ستون عمدی است. در شارژر، تا سازگاری روشن نشود، قیمت معنایی ندارد. اما در پیراهن، قیمت زودتر خریدار را غربال میکند و اندازه سؤال بعدی است.
دکمه چسبان، یعنی دکمهای که هنگام اسکرول پایین صفحه ثابت میماند، اختیاری است. اگر از آن استفاده میکنید، قیمت و گزینه انتخابشده را رویش بیاورید، مثل «افزودن به سبد – سرمهای، L». همچنین مطمئن شوید روی راهنمای اندازه، پیام خطا یا محتوای انتهای صفحه نمیافتد.
برای ارزیابی طراحی صفحه محصول در موبایل، این معیارها را تکتک امتحان کنید:
انتخاب رنگ و اندازه بدون اتکا به تشخیص رنگ ممکن باشد.
با صفحهکلید هم بشود گزینهها و دکمه خرید را پیدا و فعال کرد؛ بعضی کاربران با صفحهکلید یا ابزار کمکی کار میکنند.
متن بدون بزرگنمایی خوانا باشد.
هدف لمسی، یعنی سطحی که انگشت باید رویش بزند، به اندازه کافی بزرگ و از هدف کناری دور باشد.
بعد از افزودن به سبد، خریدار بازخوردی روشن ببیند که کار انجام شد.
آزمون را به گوشی نو و اینترنت پرسرعت محدود نکنید؛ صفحه را روی یک گوشی کوچک و با اتصال کند هم ببینید. جزئیات معیارهای بالا در راهنمای معیارهای دسترسپذیری وب آمده و ارزش یک بار مرور را دارد. از سوی دیگر، لازم نیست همه اطلاعات به زور در اولین نمای صفحه جا شوند. کافی است خریدار بفهمد این چه کالایی است و بقیه پاسخها کجاست.
با محصول ناموجود یا حذفشده چه کنیم؟
اول تشخیص دهید با کدام حالت روبهرو هستید: یک گزینه تمام شده، کل محصول موقتاً ناموجود است، یا فروشش برای همیشه متوقف شده. هرکدام پاسخ جداگانهای دارد. اما در طراحی صفحه محصول، این حالتها معمولاً آخرین چیزیاند که تیم به آنها میرسد.
مثلاً اگر فقط اندازه XL تمام شده، کل صفحه را ناموجود نشان ندهید. همان اندازه را با برچسب «ناموجود» غیرفعال کنید و بگذارید بقیه اندازهها قابل خرید بمانند.
وقتی کل محصول ناموجود است، یک نمونه صفحه محصول درست این سه کار را میکند:
وضعیت را صریح و درست در جای دکمه خرید اعلام میکند.
مشخصات و عکسها را نگه میدارد، چون خریدار هنوز ممکن است برای مقایسه به آنها نیاز داشته باشد.
یک اقدام جایگزین مرتبط پیشنهاد میکند، مثل مدلی با همان سازگاری یا همان جنس.
یکی از بدترین حالتها درست برعکس این است: دکمه «افزودن به سبد» که فعال به نظر میرسد، اما در سبد خطا میدهد.
دکمه «موجود شد خبرم کن» را فقط وقتی بگذارید که سامانه واقعاً پیام میفرستد و کاربر خودش رضایت داده است. زمان تأمین را هم حدس نزنید، چون وعدهای که عملی نشود از سکوت بدتر است.
اما توقف دائمی فروش داستان دیگری است. اول بپرسید این صفحه هنوز به کار کسی میآید یا نه؛ صاحبان کالا ممکن است دنبال مشخصات، دفترچه یا شرایط ضمانت بگردند. حتی وقتی فروش تمام شده، طراحی صفحه محصول تمام نشده است. ناموجودی موقت هم هرگز دلیل حذف نشانی صفحه نیست.
انتقال دائمی نشانی (ریدایرکت ۳۰۱) یعنی بازدیدکننده و موتور جستوجو خودکار به نشانی جدید بروند. این کار فقط وقتی درست است که جانشین واقعاً معادل باشد، مثل نسخه تازه همان شارژر با همان درگاهها. اگر محصولی را بیجانشین حذف کردهاید، صفحه باید پاسخ «وجود ندارد» بدهد، مثلاً با کد ۴۰۴ یا ۴۱۰. فرستادن همه به صفحه اصلی هم کاربر را گیج میکند و هم موتور جستوجو معمولاً آن را صفحه ناموجود حساب میکند.
چگونه اصلاحات صفحه محصول را ارزیابی کنیم؟
ارزیابی طراحی صفحه محصول دو مرحله دارد: پیش از توسعه، آزمون کاربردپذیری روی نمونه اولیه؛ پس از انتشار، داده رفتار خریداران. این دو جای هم را نمیگیرند، چون هر کدام چیزی را نشان میدهد که دیگری نمیبیند.
آزمون کاربردپذیری یعنی تماشای کسی که یک کار واقعی را بدون راهنمایی شما انجام میدهد. برای این کار، از هر دو کالا یک نمونه اولیه قابل کلیک (prototype) بسازید؛ نسخهای که فقط کلیکپذیر است و هنوز برنامهنویسی نشده. وظیفهها را دقیق و با داده مشخص بنویسید، چون «یک پیراهن بخرید» تقریباً چیزی یادتان نمیدهد:
پوشاک: «دور سینه شما ۱۰۲ سانتیمتر است. اندازه مناسب را انتخاب کنید و بگویید اگر اندازه نشد، چه کار میکنید.»
کالای فنی: «لپتاپ شما همین مدلی است که روی کارت نوشتهایم. این شارژر با آن کار میکند؟ داخل جعبه چه چیزهایی هست؟»
در این آزمون، موفقیت یعنی انتخاب درست بهعلاوه توضیح درست شرط خرید، نه فقط فشردن دکمه. مکثها، انتخابهای اشتباه و هر بار درخواست کمک را یادداشت کنید. این الگوی ثبت، با دو ردیف فرضی، کار را ساده میکند:
وظیفه | نتیجه | محل ابهام | شدت مانع | اصلاح پیشنهادی |
|---|---|---|---|---|
انتخاب اندازه با دور سینه ۱۰۲ | M را برداشت؛ اندازه درست L بود | جدول فقط عرض لباس را نشان میداد | بالا؛ به خرید اشتباه میرسد | ستون جداگانه برای اندازه بدن |
یافتن اقلام همراه شارژر | پیدا کرد، با مکث طولانی | فهرست در انتهای جدول مشخصات بود | متوسط | انتقال فهرست به خلاصه کنار قیمت |
شرکتکنندهای که اندازه اشتباه را به سبد میبرد، رد نشده است؛ صفحه رد شده است.
با این حال، چند جلسه مشاهده پایه ادعای آماری نیست. یافتهها را «مشکل دیدهشده» بنامید، نه «فلان درصد کاربران». کار این آزمون پیدا کردن ابهام است، نه اندازهگیری آن.
پس از انتشار، نوبت داده است. رویداد (event) یعنی ثبت یک عمل مشخص کاربر، مثل انتخاب اندازه یا زدن دکمه افزودن به سبد. مسیر را از مشاهده محصول تا انتخاب تنوع، افزودن به سبد و سفارش تکمیلشده دنبال کنید تا ببینید خریدار کجا جا میماند.
نرخ تبدیل یعنی سهم بازدیدهایی که به اقدام هدف، مثلاً سفارش تکمیلشده، میرسند. هنگام مقایسه قبل و بعد، وضعیت موجودی، نوع دستگاه و منبع ورود را هم در نظر بگیرید. افزایش افزودن به سبد بهتنهایی موفقیت نیست؛ شاید مشکل فقط یک قدم جلوتر رفته باشد. فرض کنید افزودن به سبد بالا رفته ولی سفارشها نه؛ شاید هزینه ارسال حالا در سبد غافلگیرشان میکند.
همچنین یادتان باشد صفحه محصول فقط یک ایستگاه از مسیر خرید است. برای دیدن اینکه خریدار از کجا آمده و بعد از صفحه کجا متوقف شده، مقاله چگونه با تحلیل سفر مشتری نرخ تبدیل را افزایش دهیم؟ را ببینید.
بهجای «راهنمای اندازه را باز کنید»، بپرسید «کدام اندازه برای این فرد مناسب است؟». در غیر این صورت پیدا شدن مسیر را بهجای پیدا کردن آن میسنجید.
اصلاح صفحه محصول را از کجا شروع کنیم؟
از دو صفحه شروع کنید، نه از کل فروشگاه: یک محصول پربازدید و یک محصول با انتخاب پیچیده. پیش از دست زدن به ظاهر، برای هرکدام فهرست ابهامها را بنویسید. این فهرست را جدی بگیرید، چون بهینهسازی صفحه محصول بدون آن معمولاً به عوض کردن رنگ دکمه ختم میشود.
سپس کار را به این ترتیب پیش ببرید:
اول موانع خرید را برطرف کنید: قیمتی که با گزینه نمیخواند، انتخابی که درست کار نمیکند و هزینهای که دیر رو میشود.
پرسشهای پرتکرار پشتیبانی را ورودی اولویتبندی کنید؛ هر سؤال تکراری یعنی جوابی که صفحه نداده است.
یک بریف کوچک، یعنی شرح کوتاه و مکتوب کار، بنویسید که هدف، داده لازم، مسئول محتوا، مسئول اجرا و معیار پذیرش را مشخص کند.
بهبودهای ظاهری را بعد از اینها و در دورهای کوچک انجام دهید.
معیار پذیرش جملهای است که نشان میدهد کار تمام شده یا نه. برای مثال: «پس از تغییر اندازه، صفحه قیمت و موجودی همان گزینه را نشان دهد و سبد خرید همان گزینه را ثبت کند.» چنین جملهای را طراح، برنامهنویس و کسی که آزمون میکند به یک شکل میفهمند.
در عمل، چرخه کار سه قدم دارد: مشاهده، اصلاح محدود و آزمون دوباره. اگر همه اجزا را همزمان عوض کنید، دیگر معلوم نیست کدام تغییر نتیجه را ساخت. به همین دلیل، صبر بخش کمدیدهشده طراحی صفحه محصول است.
اگر برای این چرخه تیم داخلی ندارید یا مشکل به ساختار کل فروشگاه برمیگردد، تیم طراحی سایت فروشگاهی نیاسا میتواند کنارتان باشد. پیشنهاد من برای شروع گفتوگو ساده است: یکی از صفحههای محصولتان را بیاورید، همراه فهرست سؤالهایی که هنوز بیجواب ماندهاند. همان فهرست، دستور کار جلسه اول است.
اگر برای تعیین اولویت اصلاحها به همراهی نیاز دارید، نشانی یک صفحه محصول و مهمترین ابهام خریدارانش را برای گفتوگو با نیاسا آماده کنید.
پرسشهای پرتکرار
۴آیا همه مشخصات محصول باید بالای صفحه باشند؟
نه؛ ابتدا اطلاعاتی را نشان دهید که بدون آنها انتخاب ممکن نیست. مشخصات تکمیلی میتوانند پایینتر باشند، به شرطی که عنوان بخش و راه دسترسی روشن باشد.
برای صفحه محصول چند عکس لازم است؟
تعداد ثابت برای همه کالاها مفید نیست. هر عکس باید سؤال تازهای درباره ظاهر، ابعاد، جزئیات یا اقلام همراه پاسخ دهد؛ چند تصویر تکراری جای یک نمای ضروری را نمیگیرد.
دکمه خرید چسبان در موبایل ضروری است؟
برای صفحههای بلند میتواند دسترسی به خرید را آسانتر کند، اما همیشه لازم نیست. اگر انتخاب اندازه یا پیام خطا را بپوشاند، باید جای آن یا رفتار نمایش آن اصلاح شود.
آیا طراحی بهتر صفحه محصول فروش را تضمین میکند؟
خیر؛ قیمت، تقاضا، موجودی و کیفیت ورودی هم بر خرید اثر دارند. طراحی روشن ابهام و خطای انتخاب را کم میکند و اثر آن باید در مسیر سفارش بررسی شود.







